Biogramy laureatów Złotej Księgi 2014

SAMSUNG CSCW dniu 14 listopada 2014 roku odbyło się uroczyste wręczenie dyplomów Złotej Księgi absolwentom Politechniki Warszawskiej za wybitne osiągnięcia zawodowe. Przedstawiamy sylwetki tegorocznych laureatów. 

SAMSUNG CSCJolanta Emilia HIBNER

inż. inżynierii środowiska

Urodzona w 1951 roku w Ząbkach. Absolwentka Wydziału Inżynierii Sanitarnej i Wodnej PW w 1975 roku. Ukończyła także studia podyplomowe z dziedziny Samorządu Terytorialnego i Rozwoju Lokalnego na Wydziale Prawa w Uniwersytecie Warszawskim.

Karierę zawodową rozpoczęła w 1976 roku w Biurze Projektów Szkół Wyższych BEPRON Warszawa. Następnie pracowała w Gene­ralnej Dyrekcji Budownictwa Hydrotechnicznego i Rurociągów Energetycznych ENERGOPOL. W 1990 roku objęła stanowisko naczelnika Wydziału Ochrony Środowiska Urzędu Dzielnicy – Gminy Żoliborz. W latach 1994-2002 jako dyrektor nadzorowała pracę Wydziału Ochrony Środowiska Urzędu Gminy Warszawa Centrum, a następnie Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy. W 2003 roku została dyrektorem Wydziału do Spraw Inwestycji w Wojewódzkim Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, gdzie nadzorowała inwestycje, tj. oczyszczalnie ścieków, sieci i instalacje wod-kan, sieci i instalacje gazowe, modernizacje systemów grzewczych, termomodernizacje obiektów publicznych, budowę zakładów przeróbki odpadów komunalnych i niebezpiecznych na terenie Mazowsza.

W 2009 roku została członkiem Konwentu Seniorów Politechniki Warszawskiej.

W latach 1990-2002 Jolanta Hibner zasiadała w Radzie Miasta Stołecznego Warszawy. Jako Poseł na Sejm RP V i VI kadencji (z listy Platformy Obywatelskiej) w latach 2005-2009 pracowała w dwóch ważnych komisjach: Komisji Ochrony Środowiska i Komisji ds. Unii Europejskiej, wykorzystując zdobytą wiedzę techniczną i doświadczenie zawodowe.

W 2009 roku wybrana została Posłem do Parlamentu Europejskiego VII kadencji z Mazowsza. Przez 5 lat w Brukseli działała w prestiżowych komisjach – Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (ENVI) oraz w Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (ITRE). W czasie pracy w Parlamencie Europejskim pracowała m.in. nad jednym z najważniejszych obecnie aktów prawnych w zakresie prawa energetycznego – rozporządzeniem dotyczącym bezpieczeństwa dostaw gazu.

Najważniejszą dziedziną działań Jolanty Hibner w ciągu 5 lat zasiadania w Parlamencie Europejskim pozostawała polityka klimatyczna i związane z nią polityka środowiska i energetyka. Poseł Hibner była delegatem na trzy Konferencje ONZ w Sprawie Zmian Klimatu – w Cancun w Meksyku (COP 16), w Durbanie w Republice Południowej Afryki (COP 17), oraz w Ad-Dauha w Katarze (COP 18). Równie prężnie działała na Mazowszu. Od zawsze zaangażowana w sprawy Politechniki Warszawskiej, w 1995 roku rozpoczęła aktywność w Komisji Rewizyjnej Stowarzyszenia Absolwentów Wydziału Inżynierii Środowiska, a później w Stowarzyszeniu Absolwentów Politechniki Warszawskiej.

Droga kariery polityczno-społecznej Jolanty Hibner, rozpoczęta w Politechnice Warszawskiej, wiodła przez Stolicę, Mazowsze, Sejm RP do Parlamentu Europejskiego. Na każdym jej etapie Jolanta Hibner była zaangażowana w działalność społeczną. Karierę zawodową Jolanty Hibner podsumować najlepiej można jej własnymi słowami: „politykiem się bywa, a inżynierem się jest”.

_____________________________________

SAMSUNG CSCWłodzimierz LEWANDOWSKI

Dr inż.

Jest absolwentem Wydziału Geodezji i Kartografii Politechniki Warszawskiej (1975 r). Następnie, odbył studia doktoranckie z geodezji satelitarnej w Instytucie Geofizyki PAN. Oddelegowany do francuskiego Państwowego Instytutu Geograficznego w roku 1980, uzyskał tam tytuł doktora-inżyniera. W roku 2008 otworzył przewód habilitacyjny na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie.

Od roku 1985 do chwili obecnej, Włodzimierz Lewandowski pracuje na stanowisku Naczelnego Fizyka w Międzynarodowym Biurze Miar (BIPM) w Sèvres pod Paryżem. W swojej karierze zawodowej, działał w Polsce, we Francji, Stanach Zjednoczonych i na arenie międzynarodowej. Swoją działalność koncentrował na technikach satelitarnych oraz na metrologii.

Od roku 2001 jest członkiem Rady Naukowej Centrum Badań Kosmicznych PAN. Pracował na rzecz MNiSW, sejmu. W latach 2007-12 działając w grupach związanych z polskim programem wykorzystania przestrzeni kosmicznej, przyczynił się do wprowadzenia Polski do ESA (Europejska Agencja Kosmiczna), a także współpracował przy programach COPERNICUS i GALILEO.

Uczestniczy w pracach Komitetu Badań Kosmicznych i Satelitarnych PAN zaangażowany w sprawy tworzenia systemu Copernicus oraz na rzecz powołania Polskiej Państwowej Agencji Kosmicznej.

Został też delegowany przez Biuro międzynarodowe do reorganizacji metrologii w Polsce.

W Stanach Zjednoczonych pracował naukowo w amerykańskim Państwowym Instytucie Wzorców i Technologii (NIST). Przewodniczył Podkomisji Czasu w amerykańskim Komitecie Cywilnym GPS. Współpracował  z Kongresem Polonii Amerykańskiej ws. technik satelitarnych.

Ułatwia relacje polsko-francuskie w dziedzinach polityki kosmicznej i metrologii. Zajmuje się organizacją okrągłych stołów w tych dziedzinach, oraz wizyt polskich ekspertów i posłów we Francji.

Jest doradcą wielu państwowych instytutów metrologii, m.in. Indii i Egiptu. Działa jako ekspert Komisji Europejskiej ds. systemu nawigacji satelitarnej GALILEO, opartego na metrologii czasu. Jest wiceprzewodniczącym delegacji BIPM do Międzynarodowej Unii Telekomunikacyjnej ONZ (ITU) w Genewie. Uczestniczy w pracach Międzynarodowego Komitetu ONZ ds systemów nawigacji satelitarnej (ICG).

Jest także autorem wprowadzenia rosyjskiego systemu GLONASS do obliczeń międzynarodowego czasu atomowego.

Od 2009 roku działa także jako doradca hinduskiej Agencji Kosmicznej (ISRO) ws. hinduskiego systemu nawigacji satelitarnej (IRNSS).

_____________________________________

SAMSUNG CSCPiotr WOJCIECHOWSKI

mgr inż. elektronik

Absolwent Wydziałów: Elektroniki (1984) i Elektrycznego (1986) PW.

Urodzony w 1960 roku w Warszawie.

Od 1984 r. jest pełnomocnikiem Przedsiębiorstwa Zagranicznego EMCO i właści­cielem Zakładu Elektronicznego, który specjalizował się w opracowywaniu i produkowaniu specjalizowanych urządzeń elektronicznych, m.in.: aparatu słuchowego, mikroprocesorowego programatora układów EPROM, komputera do sterowania procesorami przemysłowymi, układu sterowania do mikroobrabiarki laserowej (współpraca z Instytutem Fizyki Plazmy i Laserowej Mikrosyntezy).

Ponadto: 1989 – opracowanie Specjalizowanego Kalkulatora Artyleryjskiego (UKART, SKART), prototypy; 1989 – wdrożenie do produkcji zestawu laboratorium do nauki elektroniki (NOR) na bazie opracowania wykonanego wspólnie z Politechniką Warszawską. Pierwsze kontrakty eksportowe (ZSRR, Szwecja, Czechy, Niemcy).

Od roku 1992 – przekształcenie jednoosobowego zakładu w spółkę cywilną o nazwie WG Electronics s.c. i objęcie funkcji prezesa spółki z następującym zakresem obowiązków: nadzór nad produkcją, kierowanie zespołami konstruktorów i programistów, kierowanie polityką finansową spółki.

W 1992 roku – wykonanie (na zlecenie firmy AWAT) partii próbnej urządzeń SKART. Produkcja części elektronicznej kalkulatorów SKART i UKART do 2001 roku. Produkcja i wykonywanie opracowań specjalizowanych układów elektronicznych na potrzeby odbiorców krajowych i eksport (w tym emulatory mikroprocesorów rodziny 8051, 80166, sterowniki przemysłowe, układy specjalizowane).

W latach 1994-1998 – wykonanie (przy współpracy WITU) prototypu SKO (System kierowania ogniem artylerii naziemnej) TOPAZ, w latach 1996-1998 – opracowanie prototypu SKO RODON.

Od 1997 roku – powołanie nowej spółki o nazwie WB Electronics sp. z o.o. z główną specjalizacją w zakresie opracowywania, wdrażania i produkcji wojskowej. Objęcie stanowiska Prezesa Zarządu z zakresem obowiązków: tworzenie, wykonanie i nadzór nad opracowywanymi, wdrażanymi i produ­kowanymi systemami powstającymi w spółce oraz kierowanie strategią i polityką finansową spółki.

Od 2011 roku – przejęcie większościowych udziałów w spółkach Radmor S.A., FlyTronic Sp. z o.o., Arex Sp. z o.o., MindMade Sp. z o.o. i zarządzanie grupą przedsiębiorstw o łącznym zatrudnieniu ok 750 osób w pięciu lokalizacjach: Warszawa, Ożarów Maz., Gdynia, Gdańsk, Gliwice.

Współautor 3 publikacji i autor 4-ech zgłoszeń patentowych.

Nagrody i wyróżnienia

  • Wielokrotne uhonorowanie firmy WB Electronics Nagrodą DEFENDER przyznawaną podczas Międzynarodowego Salonu Przemysłu Obronnego w Kielcach.
  • Wyróżnienie „Product Innovation Award” (2005) przez brytyjską firmę consultingową Frost & Sullivan.
  • Nagroda Specjalna Ministra Gospodarki przyznana podczas XVI edycji targów MSPO w Kielcach (2008) w kategorii „Polski Eksporter Uzbrojenia”, za jakość, nowoczesność i oryginalność rozwiązań.
  • Certyfikat Jakość Roku 2008 nadany w kategorii innowacja za rozwiązania do zastosowań wojskowych przyznana przez Biznes Raport.
  • Złoty Medal „Gold Medal” (2009) podczas Międzynarodowych Targów Wynalazczości, Badań Naukowych i Nowych Technik BRUSSELS EUREKA za innowacyjność Polskiego Zdalnie Sterowanego Pojazdu Ratowniczego Lewiatan (wspólnie z WAT i Hydromega).
  • Wyróżnienie Specjalne Ministra Spraw Wewnętrznych za system obserwacji oparty o Mini BSL Fly-Eye MSPO 2010.
  • Powołanie na „Członka Rady Przemysłowo-Obronnej” przy Ministrze Obrony Narodowej – rok 2011.
  • „Wizjoner roku 2013” wspólnie z Adamem Bartosiewiczem – Gazeta Prawna.
  • Tytuł „Ten, który Zmienia Polski Przemysł” za wyznaczenie innowacyjnego trendu w polskim przemyśle zbrojeniowym, stworzenie nowoczesnej prywatnej grupy przemysłowej rok 2013 – redakcja Miesięcznika Gospodarczego Nowy Przemysł
  • Nominacja w zakresie nagrody Info-Star XXII Edycja Konkursu w kategorii: „Osiągnięcia biznesowe” – Polskie Towarzystwo Informatyczne (2014)
  • Złoty medal na międzynarodowej wystawie innowacyjności Arhimed 2014 za innowacyjny analizator skażeń chemicznych PRA-1 Moskwa
  • Brązowy Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju” , Srebrny Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju”

_____________________________________

SAMSUNG CSCWładysław Karol WŁOSIŃSKI

Profesor dr hab. inż.

Jest absolwentem Wydziału Mechanicznego Technologicznego Politechniki Warszawskiej. W roku 1970 uzyskał stopień doktora nauk technicznych, a w roku 1977 stopień doktora habilitowanego. W roku 1983 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a profesora zwyczajnego w roku 1990. W roku 1994 został wybrany na członka korespondenta Polskiej Akademii Nauk, a w roku 2007 na członka rzeczywistego PAN. Jest Doktorem Honoris Causa Politechniki Śląskiej (2005) Politechniki Wrocławskiej (2006) i Politechniki Świętokrzyskiej (2013). W roku 2007 został wybrany na członka zagranicznego Chińskiej Akademii Nauk Technicznych.

Działalność naukową Prof. Władysław Włosiński rozpoczął w roku 1957 na stanowisku kierownika Centralnego Laboratorium Badawczego w Zakładach Lamp Oscyloskopowych (Polkolor). Do wartościowych osiągnieć profesora w tym okresie  była opracowana oryginalna metoda badania i oceny śladowych zawartości pierwiastków charakteryzujących się wysoka prężnością par w stopach przeznaczonych do budowy działa elektronowego w kineskopie, a także opracowana technologia wytwarzania staliwnych form do prasowania szklanych elementów kineskopu. Obydwa te opracowania uzyskały prawa własności zagwarantowane polskimi patentami i zostały wdrożone do produkcji. W latach 1971-1982 Prof. Władysław Włosiński pracował w Instytucie Technologii Materiałów Elektronicznych na stanowisku kierownika Zakładu Złączy. W Instytucie tym zespół kierowany przez Prof. Włosińskiego opracował technologie wytwarzania obudów ceramiczno- metalowych przeznaczonych do elementów półprzewodnikowych (diody mocy, tyrystory układy scalone i hybrydowe). Od 1983 r. pracuje w Politechnice Warszawskiej na Wydziale Inżynierii Produkcji (dawniej Mechaniczny Technologiczny). Pracował na stanowisku kierownika Zakładu Inżynierii Spajania oraz pełnił funkcje Prodziekana ds. Nauki. W latach 1993-1999 pełnił funkcję Prorektora ds. Nauki Politechniki Warszawskiej, W latach 2003-2010 pełnił z wyboru funkcję Przewodniczącego Wydziału IV Nauk Technicznych PAN. Najważniejsze osiągnięcia Profesora:

  • Określenie profili dyfuzji i współczynników dyfuzji Mn, Fe i Mo do ceramiki Al2O3 w powiązaniu z warunkami procesu spajania ceramiki korundowej z metalami,
  • Termodynamiczny opis reakcji w stanie stałym przy spajaniu ceramiki korundowej z metalami oraz opis zjawisk dyfuzji reakcyjnej w czasie spajania ceramiki z metalem,
  • Określenie struktury warstw pośrednich przy spajaniu ceramiki tlenkowej i ceramiki azotowej z metalami i powiązanie tych struktur z wytrzymałością złączy,
  • Opracowanie technologii kilkunastu wyrobów ceramiczno-metalowych produkowanych obecnie w kraju,
  • Opracowanie materiału na formy do prasowania ekranów kineskopowych, co umożliwiło masową produkcję tych ekranów do telewizji czarno-białej, a następnie kolorowej
  • Opracowanie podstaw technologii spajania ceramiki (Al2O3, Si3N4,AlN) ze stopami żelaza, niklu i miedzi, a także ze stopami AlFe, AlNi, i AlTi. Badania te zaowocowały wypromowaniem przez Prof. W. Włosińskiego 30-stu doktorów, 10-ciu dr habilitowanych, z których połowa jest obecnie profesorami. Były także przedmiotem ponad 140-stu publikacji i rozpraw oraz 5 książek i 19 patentów.

_____________________________________

SAMSUNG CSCJan KRUŻYŃSKI

mgr inż. mechanik, specjalność – budowa samolotów i rakiet

Urodzony w 1940 roku w Lubieniu Kujawskim. Ukończył Wydział Lotniczy PW w 1964 roku. Doszkalał się w projektowaniu zakładów przemysłowych.

Pracował w: Zakładach Elektronicznych WAREL w Warszawie, Biurze Studiów i Projektów BAK jako projektant technologii zakładów przemysłowych, następnie pracował na stanowisku Naczelnika Wydziału Technologii Składowania i Organizacji Obrotu Częściami Zamiennymi w CTHM „POLMOZBYT”. Został zatrudniony jako ekspert przez CHZ Metalexport na stanowisku głównego specjalisty w dziale importu magazynów wysokiego składowania, a potem w dziale eksportu kompletnych obiektów przemysłowych.

Od roku 1977 objął stanowisko dyrektora ds. eksportu w BHZ „REMEX” Centralnego Związku Rzemiosła, gdzie kierował procedurą przejęcia eksportu wyrobów rzemieślniczych z central państwowych do BHZ „REMEX”.

W 1979 roku założył warsztat, a potem Wytwórnię Sprzętu Medycznego i Rehabilitacyjnego w Brwinowie. W 1986 roku rozwinął produkcję szyn wyciągowo-rehabilitacyjnych kończyny dolnej i wózka pionizacyjnego dla chorych z urazami kręgosłupa. Wyroby te dotarły do ok. 360 szpitali cywilnych i wojskowych.

W 1987 roku szyny i wózek, produkowane przez jego Wytwórnię, zostały nagrodzone medalami na Targach Krajowych w Poznaniu a w maju tego samego roku przez Izbę Rzemieślniczą m.st. Warszawy i Centralny Związek Rzemiosła.

W latach 1989–1993 na zlecenie Szefostwa Służby Zdrowia Sztabu Generalnego WP opracował i opatentował stół operacyjny i opatrunkowy, przystosowany do szpitali polowych zabudowanych na nadwoziu samochodu terenowego. Stoły te przeznaczone zostały do badań trakcyjnych i poligonowych.

W kolejnych latach zaprojektował i wdrożył do produkcji ok. 50 nowych wyrobów medycznych, m.in.: 5 typów łóżek rehabilitacyjnych wielopozycyjnych z ręcznymi i elektrycznymi regulacjami, łóżko pionizacyjne, 2 typy podwójnych ram wyciągowych – standardowe i teleskopowe, 2 typy szyn elektromotorycznych typu CPM 1 i CPM 2 oraz aparat wyciągowy do nastawiania i gipsowania złamań kości przedramienia.

Uzyskał 12 patentów na wynalazki oraz 5 świadectw ochronnych na wzory użytkowe. Wszystkie wyroby jego produkcji spełniają wymagania norm krajowych i unijnych i są dopuszczone do stosowania w szpitalach.

Od 1994 roku do chwili obecnej poza szynami wyciągowo-rehabilitacyjnymi dostarczył do ok. 450 szpitali (na ogólną liczbę ok. 750) ponad 2000 sztuk różnego rodzaju wyrobów medycznych oraz wyremontował łącznie 1680 łóżek ortopedycznych, 43 ramy wyciągowe, 537 szafek przyłóżkowych, 4 stoły operacyjne ortopedyczne typu Grucy i ok. 300 szt. różnego sprzętu szpitalnego.

Firma jego jest wyłącznym w kraju producentem doskonałej jakości łóżek pionizacyjnych, szyn wyciągowo-rehabilitacyjnych, aparatów do nastawiania złamań kości przedramienia, stołów operacyjnych do szpitali polowych, ram bałkańskich standardowych i teleskopowych wykonanych całkowicie ze stali kwasoodpornej oraz szyn elektromotorycznych typu CPM 1 i CPM 2 ze sterownikiem.

Wytwórnia inż. Krużyńskiego należy do przodujących polskich zakładów, których produkcja konkuruje z podobnymi zagranicznymi.

Firma współpracuje z: Politechniką Warszawską (Wydział MEiL), Politechniką Białostocką (Wydział Mechaniczny), Szefostwem Służby Zdrowia Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Instytutem Mechaniki Precyzyjnej w Warszawie w sprawie technologii lakierowania proszkowego i Instytutem Medycyny Wojskowej w Warszawie (przy ul. Szaserów 128).

_____________________________________

Sheng ZHUSheng ZHU

Profesor dr inż.

Doktor Nauk Technicznych Politechniki Warszawskiej.

Absolwent Studium Doktoranckiego PW.

Urodzony w 1964 roku. Studia na Uniwersytecie w Pekinie i w Tsinghai ukończył w 1986 roku. W pracy doktorskiej obronionej na Politechnice Warszawskiej wykorzystał materiały gradientowe do spajania ceramiki z metalami.

W latach 1989–1996 pracował jako asystent i wykładowca, a następnie w latach 1999-2001 był zastępcą dyrektora Instytutu Badawczego Inżynierii Powierzchni.

W latach 2002–2011 był Dziekanem Wydziału Technologii i Badań Materiałowych w Akademii Inżynierii Uzbrojenia, gdzie w 2002 roku został Profesorem. Od roku 2002 jest Dyrektorem Głównego Narodowego Laboratorium Zaawansowanych Technologii Materiałowych (National Key Laboratory for Remanufacturing).

Prof. Zhu prowadził badania z inżynierii powierzchni. Jest jednym z projektantów urządzenia plazmowego HEPJ (High Efficiency Plasma Jet), umożliwiającego nanoszenie wysokiej jakości warstw ceramicznych, amorficznych i nanokrystalicznych. Legitymuje się ważnymi osiągnięciami z zakresu najnowszych technologii przyrostowych 3D, które pozwalają na szybkie formowanie warstw o specjalnych właściwościach magnetycznych, mechanicznych i cieplnych. Główne osiągnięcia w inżynierii powierzchni obejmują projektowanie i nanoszenie warstw odpornych na ścieranie metodami plazmowymi i laserowymi. Od 2000 roku kierował pierwszym narodowym projektem w Chinach obejmującym nanoszenie specjalnych warstw odpornych na zużycie cierne, korozyjne i temperaturowe. Jest autorem cyklu publikacji opisującego czas życia części maszyn „develop-use-re-life”.

Prof. Zhu opublikował 150 artykułów naukowych i 4 książki. Jest członkiem komitetów redakcyjnych 7 międzynarodowych czasopism, m.in. „Zagadnienia Eksploatacji Maszyn” Polskiej Akademii Nauk. Jest również zastępcą redaktora naczelnego „China Surface Engineering”. Jest autorem 20 patentów z zakresu urządzeń i technologii plazmowych.

Prof. Zhu jest laureatem wielu nagród, m.in.: Państwowej Nagrody za Postępy w Nauce i Technologii, Nagrody dla Wybitnego Młodego Naukowca Chińskiego Stowarzyszenia Nauki i Technologii oraz Specjalnej Nagrody Rady Państwowej ChRL.

Prof. Zhu jest członkiem Stałej Rady Chińskiego Towarzystwa Budowy Maszyn (CMES) i Chińskiego Stowarzyszenia Inżynierii Konstrukcji, a także zastępcą dyrektora i sekretarzem generalnym Chińskiego Towarzystwa Remanufacturing.

Prof. Zhu był przewodniczącym komitetu organizacyjnego i sekretarzem generalnym Światowego Kongresu Przemysłowego w 2007 roku, Międzynarodowego Forum on Reman w 2011 i 2012. Był jednym z trzech co-chairmenów Światowego Szczytu Reman w Bayreuth w Niemczech w 2012, w Szanghaju w 2013 i w Rochester, USA w 2014r. Wypromował 20 doktorów i 10 doktorów habilitowanych.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s